W Polsce Niedziela Palmowa obchodzona jest od czasów średniowiecza, chociaż samo święto ma dłuższą tradycję w innych krajach. Niedziela Palmowa jest nazywana też „Niedzielą Męki Pańskiej”, „Kwietną” lub „Wierzbną”. Palmy dawniej, jak i teraz w niektórych wsiach w Polsce, są wykonywane metodą tradycyjną, czyli z zuszonych ziół, traw, zboża, kwiatów. Poniżej znajduje się instrukcja, jak wykonać palmę według staropolskiej tradycji. W Lipnicy Murowanej jest tradycja konkursu palm – wymogiem jest, aby była największa i najbrdziej kolorowa i oczywiście stabilna, nie może się złamać. Palma, która wygrała ubiegłoroczny konkurs, miała 39 metrów, czyli tyle, co 13-piętrowy blok mieszkalny.
Natomiast w naszym Towarzystwie kolejny raz odbyły się warsztaty polskich palemek wielkanocnych. Warsztaty odbyły się w Muzeum Etnograficznym Miasta Split. Jak co roku przygotowania zaczęły się już dużo wcześniej. Należało zrobić kwiaty, a do tego się przyczyniły nasze Panie z klubu seniora – były dzielne. Przy robienu kwiatów opowiadane były śmieszne anegdoty, które umilały zajęcie. Ukoronowaniem zrobionych kwiatów była serwowana zupka Marzenki według domowego przepisu. Do wyboru było: grzybowa, ogórkowa, bigos, ach co to był za smak. Zwarzywszy, że robienie własnorecznych palm jest tradycją polską to i inni też właczyli się w robienie kwiatów. Koniec końców było ich 1000 sztuk. W sobotę 17 marca do Muzeum Etnograficznego przybyły dzieci ze Szkoły Polskiej w Splicie oraz członkowie naszego towarzystwa i dzieci ze szkół chorwackich ze swoimi opiekunami. Dzieciom od razu zaczeły wyginać się rączki do robienia palemek, jak tylko zobaczyły kolorowe kwiaty i trawki. Również dorośli się włączyli w robienie polskich palemek wielkanocnych. Na zakończenie Monika z Romanem opowiedzieli jeszcze o innych polskich obyczajach wielkanocnych, takich jak robienie pisanek i skrobanych jajek metodą tradycyjną, śmigus dingus (tzw. lany poniedziałek), wielkanocne grzechotanie, mycie twarzy w wodzie po jajkach wielkanocnych, ale o tych zwyczajach wspomnimy w kolejnym artykule.
Przepis na tradycyjną Palme Wielkanocną. Należy zgromadzić materiały, bo nigdzie się ich nie kupi. Potrzebne są: trzcina, różne zboża, trawy, suche kwiaty – im więcej gatunków tym lepiej. Wybieramy i układamy trzcinę, która jest podstawą każdej palmy. Ona daje pióropusz u góry. Od jego wielkości zależy, czy palma będzie mała, czy duża. Można połączyć trzcinę z łąk i z ogrodu, bo mają różne kolory i pięknie wyglądają w połączeniu. Do trzciny dodajemy trawy. Wszystko mocno ściskamy i oplatamy kordonkiem. Zwykłe nici są za słabe i pękają. Dodajemy suszone kwiaty. Muszą mieć krótkie łodyżki. Układamy je równo jeden obok drugiego, aby utworzyły jedną warstwę i oplatamy. I znowu dodajemy trawy lub kwiaty, według własnej fantazji . Można je różnie układać, ale zawsze równo, ściśle, aby się wszystko nie rozpadło (trzeba dobrze mocować nicią). Na dole robimy wykończenie, na przykład z kłosów zbóż. Ucinamy równo łodygi na potrzebną długość i ściśle wiążemy kordonkiem. Uwaga! Materiały do palmy dzień wcześniej trzeba lekko zwilżyć wodą. Jak się tego nie zrobi, wszystko się pokruszy.
Nad organizacją i ralizacją projektu czuwała Agnieszka, za co dziękujemy
Wspłorganizatorem projektu było Etnograficzne Muzeum miasta Split.
Donator: Departament MSZ ds. Współpracy z Polonią i Polakami na Świecie
średniowiecza, chociaż samo święto ma dłuższą tradycję w innych krajach. Niedziela Palmowa jest nazywana też „Niedzielą Męki Pańskiej”, „Kwietną” lub „Wierzbną”. Palmy dawniej, jak i teraz w niektórych wsiach w Polsce, są wykonywane metodą tradycyjną, czyli z zuszonych ziół, traw, zboża, kwiatów. Poniżej znajduje się instrukcja, jak wykonać palmę według staropolskiej tradycji. W Lipnicy Murowanej jest tradycja konkursu palm – wymogiem jest, aby była największa i najbrdziej kolorowa i oczywiście stabilna, nie może się złamać. Palma, która wygrała ubiegłoroczny konkurs, miała 39 metrów, czyli tyle, co 13-piętrowy blok mieszkalny.
Warsztaty odbyły się w Muzeum Etnograficznym Miasta Split. Jak co roku przygotowania zaczęły się już dużo wcześniej. Należało zrobić kwiaty, a do tego się przyczyniły nasze Panie z klubu seniora – były dzielne. Przy robienu kwiatów opowiadane były śmieszne anegdoty, które umilały zajęcie. Ukoronowaniem zrobionych kwiatów była serwowana zupka Marzenki według domowego przepisu. Do wyboru było: grzybowa, ogórkowa, bigos, ach co to był za smak. Zwarzywszy, że robienie własnorecznych palm jest tradycją polską to i inni też właczyli się w robienie kwiatów. Koniec końców było ich 1000 sztuk. W sobotę 17 marca do Muzeum Etnograficznego przybyły dzieci ze Szkoły Polskiej w Splicie oraz członkowie naszego towarzystwa i dzieci ze szkół chorwackich ze swoimi opiekunami. Dzieciom od razu zaczeły wyginać się rączki do robienia palemek, jak tylko zobaczyły kolorowe kwiaty i trawki. Również dorośli się włączyli w robienie polskich palemek wielkanocnych. Na zakończenie Monika z Romanem opowiedzieli jeszcze o innych polskich obyczajach wielkanocnych, takich jak robienie pisanek i skrobanych jajek metodą tradycyjną, śmigus dingus (tzw. lany poniedziałek), wielkanocne grzechotanie, mycie twarzy w wodzie po jajkach wielkanocnych, ale o tych zwyczajach wspomnimy w kolejnym artykule.
Przepis na tradycyjną Palme Wielkanocną. Należy zgromadzić materiały, bo nigdzie się ich nie kupi. Potrzebne są: trzcina, różne zboża, trawy, suche kwiaty – im więcej gatunków tym lepiej. Wybieramy i układamy trzcinę, która jest podstawą każdej palmy. Ona daje pióropusz u góry. Od jego wielkości zależy, czy palma będzie mała, czy duża. Można połączyć trzcinę z łąk i z ogrodu, bo mają różne kolory i pięknie wyglądają w połączeniu. Do trzciny dodajemy trawy. Wszystko mocno ściskamy i oplatamy kordonkiem. Zwykłe nici są za słabe i pękają. Dodajemy suszone kwiaty. Muszą mieć krótkie łodyżki. Układamy je równo jeden obok drugiego, aby utworzyły jedną warstwę i oplatamy. I znowu dodajemy trawy lub kwiaty, według własnej fantazji . Można je różnie układać, ale zawsze równo, ściśle, aby się wszystko nie rozpadło (trzeba dobrze mocować nicią). Na dole robimy wykończenie, na przykład z kłosów zbóż. Ucinamy równo łodygi na potrzebną długość i ściśle wiążemy kordonkiem. Uwaga! Materiały do palmy dzień wcześniej trzeba lekko zwilżyć wodą. Jak się tego nie zrobi, wszystko się pokruszy.