WIGILIA W POLSKIEJ TRADYCJI
W polskiej tradycji wigilia ma szczególny charakter. Od wieków była też wdzięcznym tematem utworów naszych poetów. Łacińska nazwa vigilia, oznaczająca zwyczaj nocnych czuwań, czy też straży nocnych, przejęta została przez kościół katolicki na oznaczenie wieczoru poprzedzającego ważne święto kościelne, zwłaszcza Boże Narodzenie.
W Polsce wigilią, albo wilią, nazywa się także wieczerzę spożywaną w przeddzień Bożego Narodzenia. Z nastrojem wigilijnym – czuwaniem przed narodzinami Zbawiciela – wiążą się specyficzne obyczaje: wypatrywanie pierwszej gwiazdki na niebie, dzielenie się opłatkiem podczas składania sobie życzeń świątecznych przy choince i śpiewanie kolęd.
- Tegoroczne spotkanie wigilijne naszego towarzystwa „Polonez”
odbyło się 10 grudnia 2016 r. w przepięknie udekorowanej świątecznie sali klasztoru Dominikanów w centrum starego Splitu. Obecnych powitała prezes Towarzystwa Ewa Kaštelan oraz ze strony Ambasady konsul RP w Chorwacji, pani Agata Kozłowska, która wszystkim obecnym złożyła najserdeczniejsze życzenia bożonarodzeniowe i noworoczne. Również o nas nie zapomniał były konsul Janusz Tatera, który przesłał nam gorące życzenia wigilijne z Polski. Podczas, gdy my wyczekiwaliśmy pierwszej gwiazdki, w pewnym momencie czarodziejskimi drzwiami zawitał św. Mikołaj. Zasiadł pod przepięknie ubraną choinką z kolorowymi świecidełkami. Mikołaj opowiedział długą historię o tym, gdzie mieszka, gdzie wędruje i jakie ma przygody. Dzieci słuchały opowieści Mikołaja z wypiekami. Najważniejszym punktem było oczekiwane rozdanie prezentów. Radości nie było końca, a prezent od św. Mikołaja otrzymała także pani konsul Agata. Po rozdaniu prezentów nadszedł czas na połamanie się tradycyjnym wigilijnym opłatkiem i składanie tych najlepszych życzeń. Nastał i czas na wieczerzowanie. Stoły, na których nie zabrakło w tym dniu wigilijnych potraw, uginały się pod 
ich ilością. W myśl polskiej tradycji i wymogów był polski bigos, pierogi i uszka, barszcz czerwony, kapusta z grochem i grzybami, karp, ryba w warzywach, sałatki, makówka oraz apetycznie pachnące ciasta: serniki, pierniki itp… Nastrój był wspaniały. Zabrzmiały polskie tradycyjne kolędy, z których niektóre miały już swój początek w XVI wieku.
Dla wszystkich nas były to cudowne chwile, które przeniosły nas choć na chwilę do naszej Ojczyzny, do Polski. I pomimo tego, iż większość z nas na ma tutaj swoje rodziny, grono przyjaciół i znajomych, to jednak gdzieś głęboko w sercu właśnie w tak wzruszających chwilach tęsknimy do naszych polskich rodzin, do swojego rodzinnego miasta, do swojej Ojczyzny, dla której jest i zawsze będzie miejsce w naszych sercach. Wieczór wigilijny dla nas wszystkich jest zawsze najbardziej uroczystym wieczorem roku. Jest to także czas przebaczenia, zgody i miłości, gdziekolwiek się znajdujemy.
Podziękowania należą się również naszemu donatorowi, którego smakołyki wzbogaciły nasz wigilijny stół, panu Bogdanowi Klimczakowi, oraz Ambasadzie RP za wzbogacenie biblioteki szkolnej.
Do zobaczenia już w Nowym Roku.
