KREATYWNOŚĆ
Trochę więcej o idei teatru cieni
Teatr cieni to z pewnością okazja do świetnej zabawy czy kreatywnej współpracy, ale nie tylko. Jest to również metoda pracy edukacyjnej, która może być wykorzystana w działaniu z dziećmi, młodzieżą i osobami dorosłymi. Pomysł na tego typu warsztaty przywiozłyśmy w 2013 roku razem z koleżanką dr Magdaleną Christ (Uniwersytet Śląski) z VIA University College Aarhus w Danii, gdzie realizowałyśmy nasz tygodniowy pobyt w ramach STA Erasmus dla nauczycieli akademickich.
W tamtejszym środowisku metoda ta jest stosowana z młodzieżą, ale również – poruszając nieco poważniejsze tematy – z osobami w starszym wieku, dotkniętymi rozmaitymi problemami natury psychicznej (np. depresja), jak i społecznej (np. przemoc w rodzinie). Biały ekran daje poczucie bezpieczeństwa i oddziela aktora od widowni. Ośmiela i otwiera nawet tych najbardziej nieśmiałych. Teatr cieni pozwala w bezpieczny sposób pokazać emocje, wyzwolić ciało. Jest to manipulacja przestrzenią, zabawa światłem i ciemnością, wykorzystanie złudzenia optycznego. W pracy z uczniami i studentami może pomagać ćwiczyć współpracę w grupie, wyobraźnię, koordynację ruchowo-słuchową. Przygotowując scenografię, trzeba wykorzystać swoje zdolności plastyczno-techniczne i pomysłowość. W moim przekonaniu tego typu zajęcia mogą być również elementem edukacji medialnej.
W duńskiej uczelni miałyśmy z Magdaleną okazję wziąć udział w warsztatach w bogato wyposażonych pracowniach plastycznych, krawieckich i muzycznych z profesjonalnymi instrumentami, oświetleniem i wyposażeniem teatralnym. Po powrocie postanowiłyśmy zaimplementować ideę teatru cieni na macierzystym Uniwersytecie Śląskim podczas zajęć fakultatywnych. Chociaż działałyśmy w o wiele skromniejszych warunkach, to jednak zaproponowana oferta cieszyła się dużym powodzeniem, a nasi studenci wykazali się dużą kreatywnością (w tym miejscu pozdrawiam Emotikon smile wszystkie studentki i wszystkich studentów pedagogiki i psychologii, którzy do tej pory brali udział w zajęciach!).
Zaczęłyśmy rozwijać ten pomysł praktycznie z różnymi grupami, ale również badawczo, prowadząc badania naukowe we współpracy z mgr Małgorzatą Jończyk. Obecnie dążymy do wydania publikacji na ten temat. Będziemy również szukały możliwości kontynuowania tego pomysłu.
Próbkę metody miały okazję poznać dzieci z Polskiej Szkoły podczas warsztatów dotyczących kreatywności, które miałam przyjemność współprowadzić z moimi koleżankami – nauczycielkami akademickimi z Uniwersytetu w Splicie podczas Festivalu Znanosti. Chorwacki teatr cieni był raczej zabawą, próbą pokazania na czym tego typu działania polegają, gdyż zwykle tego typu zajęcia to cykl spotkań, a nie jednorazowe wydarzenie.
Mimo to uważam, że wszyscy uczestnicy świetnie sobie poradzili, jak na pierwszy raz.
Współpraca z dziećmi z Polskiej Szkoły, pozostałych szkół chorwackich i dorosłymi
przedstawicielami Stowarzyszenia Polonez dała mi wiele radości i satysfakcji.
O teatrze cieni specjalnie dla Polskiej Szkoły opowiadała: Monika Frania (Uniwersytet Śląski)
reportaż filmowy – naciśnij obrazek aby zobaczyć film
HRT
HRT PRIZMA